| تبليغات | X |
|
خسته ام,خسته ترینم...من خوبم,بدم همینم |
امروز دیگه اومدم خدافظی!
این وبلاگ هم تعطیل شد.
امیدوارم همه دوستان همیشه شاد و موفق باشن.
خداحاااااااااااااااااااااااااااااااااااااااافظ
یادم باشد
که خدا با من است
که فرشته ها برایم دعا میکنند
که ستاره ها
شب را برایم روشن خواهند کرد
یادم باشد
که قاصدکی در راه است
که بهار نزدیک است
که فردا منتظرم میماند
که من راه رفتن میدانم
و دویدن
و جاده ها قدم هایم را
شماره خواهند کرد
اگر روزی دلم گرفت یادم باشد
که خدای من اینجاست
همین نزدیکی ها
و من تنها نیستم
شنیدی که دلم گفت بمان ایست نرو
به خدا وقت خداحافظی ات نیست نرو
نکند فکر کنی در دل من مهر تو نیست
گوش کن بغض دلم زمزمه اش چیست نرو
****
کاش هنگام گنه از تو حیا می کردم
سال تحویل به گرد تو صفا می کردم
چشم دگرم حسود بود ونگريست
چون روز وصال امد او را بستند
گفتند نگريستي نبايد نگريست
یادته؟ اومدی ازم پرسیدی برای چی زنده هستی؟ در حالیکه تمام وجودم فریاد میزد " فقط برای تو" گفتم:برای هیچی! بعد از تو پرسیدم که برای چی زنده هستی؟ در حالیکه اشک تو چشمای آسمونیت جمع شده بود گفتی برای کسی که واسه هیچی زنده ست!!!
گر نیایی تا قیامت انتظارت می کشم
منت عشق از نگاه پر شرابت می کشم
ناز چندین ساله ی چشم خمارت می کشم
تا نفس باقیست اینجا انتظارت می کشم
گریه کردم تا بدونی زندگی بی غم نمیشه.. اگه دستمو بگیری
از غرورت کم نمیشه..ساکت و صبوره عشقت وقتی حوصله نداری..
پیش حرفای دل من حرف عشقو کم میاری..لحظه ها تلخ و حقیرن
وقتی قهری با دل من..کاش چشات یه جاده میزد از دل تو تا
دل من..ای که لحظه هامو بردی تو خیالت به اسیری..نکنه
میخوای بگی که میرم و بر نمی گردم..خوب میدونی بی چشات
نمی تونم دووم بیارم..ولی از تو گله دارم گله دارم..
من سبد سبد صداقت به دل تو هدیه کردم..نکنه می خوای
بگی که میرم و بر نمی گردم..
روزي دروغ به حقيقت گفت : مــــيل داري باهم به دريـــا برويم و شنـــا کنيم
، حقيقــت ساده لــوح پذيرفت و گول خورد . آن دو با هم به کنار ساحل رفتند
، وقتي به ساحل رسيدند حقيقت لباسهايش را در آورد . دروغ حيلــــه گـــر
لباسهاي او راپوشيد و رفت . از آن روز هميشه حقيقت عــــريان و زشت
است ، اما دروغ در لبــــــاس حقيقت با ظاهري آراسته نمايان مي شود. . .
بزار تنها باشم تنها بمیرم
دیگه از درد و غم آروم بگیرم
برم پیدا کنم یه جای خلوت
بشینم اشک بریزم تا قیامت
برو ای دل بخواب که وقت خواب
سلام تو همیشه بی جواب
به تو بی دست و پا از من نصیحت
اگه عاشق بشی خونت خراب
چرا ای دل تو اینقدر سر به زیری
به دام این و اون هر دم اسیری
چرا گول می خوری با یک اشاره
سحر شد تو هنوز چشمات بیدار
وقتي دلتنگ شدي به ياد بيار کسي رو که خيلي دوست داره. .وقتي نااميد شدي به ياد بيار کسي رو که تنها اميدش تويي.
وقتي پر از سکوت شدي به ياد بيار کسي رو که به صدات محتاجه. وقتي دلت
خواست از غصه بشکنه به ياد بيار کسي رو که توي دلت يه کلبه ساخته. وقتي چشمات تهي از تصويرم
شد به ياد بيار کسي رو که حتي توي عکسش بهت لبخند ميزنه. وقتي به انگشتات نگاه کردي به ياد
بيار کسي رو که دستاش فاصله بین انگشتات رو پر می کرد.
بزن باران بزن بر پیکر من. بزن بی تابه بی تابم
بزن من در گلویم نگفته حرفها دارم
بزن تا بغضم را آهسته و آرام به چشمان ترت هدیه دارم
برایت رازها دارم
نخفته دیده ام امشب. گلویم خشک از حسرت
چه سود من در بستر مرگم هنوزم
آرزوی دیدنت دارم.......
پیرمردی صبح زود از خانه اش خارج شد. در راه
با یک ماشین تصادف کرد و آسیب دید عابرانی
که رد می شدند به سرعت او را به اولین درمانگاه رساندند .
.پرستاران ابتدا زخمهای
پیرمرد را پانسمان کردند. سپس به او گفتند:
"باید ازت عکسبرداری بشه تا مطمئن بشيم جائی
از بدنت آسیب ديدگي يا شکستگی نداشته باشه "
پیرمرد غمگین شد، گفت خيلي عجله دارد و
نیازی به عکسبرداری نیست .
پرستاران از او دلیل عجله اش را پرسیدند :
او گفت : همسرم در خانه سالمندان است. هر روز
صبح من به آنجا می روم و صبحانه را با او می
خورم. امروز به حد كافي دير شده نمی خواهم
تاخير من بيشتر شود !يكي از پرستاران به او گفت : خودمان به او خبر می
دهیم تا منتظرت نماند .
پیرمرد با اندوه ! گفت : خیلی متأسفم. او آلزایمر دارد . چیزی را متوجه نخواهد
شد ! او حتی مرا هم نمی شناسد !
پرستار با حیرت گفت: وقتی که نمی داند شما چه کسی هستید، چرا هر روز
صبح برای صرف صبحانه پیش او می روید؟
پیرمرد با صدایی گرفته ، به آرامی گفت: اما من که می دانم او چه کسی است !
ياد گرفتم به خاطر کسي که دوسش دارم بايد دروغ بگم.
ياد گرفتم هيچ وقت هيچ کس ارزش شکستن غرورمو نداره.
ياد گرفتم تو زندگيم بی اون که بفهمم چقدر دوسم داره هر روز دلشو به بهونه اي بشکنم.
ياد گرفتم گريه هاي هيچ کس رو باور نکنم.
ياد گرفتم بهش هيچ وقت فرصت جبران ندم.
ياد گرفتم هر روز دم از عاشقي بزنم ولي خودم عاشق نباشم ...
خوب ياد گرفتم نه ؟ معلم خوبي هستي ...!!!
این فقط یه متنه
جدی نگیرین
اوني كه يار تو بود، اگه غمخوار تو بود، قلبش رو پس نمي داد دل به هر كس نمي داد، دل مي گفت مقدسه عشق اون برام بسه ،از نگاش نفهميدم كه دروغه وهوسه، غصه خوردن نداره ،گريه كردن نداره، به يه قلب بي وفا دل سپردن نداره، آخر قصه چي شد، قلب اون مال كي شد اون كه از من پر گرفت چي مي خواستيم وچي شد، اوني كه مال تو بود اگه لايق تو بود تورو تنها نمي ذاشت، با خودت جا نمي ذاشت... اوني كه يار تو بود، اگه غمخوار تو بود، قلبش رو پس نمي داد دل به هر كس نمي داد
بجاي دسته گلي که فردا در قبرم نثار مي کني امروز با شاخه گلي کوچک يادم کن به جاي سيل اشکي که فردا بر مزارم مي ريزي امروز با تبسمي شادم کن به جاي متن هاي تسليت که فردا برايم مي نويسي امروز با يک پيغام کوچک خوشحالم کن من امروز به تو نياز دارم نه فردا
شايد يه كسي شب ها براي اينكه خواب تورو ببينه به خدا التماس مي كنه شايد يه كسي به محض ديدن تو دستش يخ مي زنه و تپش قلبش مرتب بيشتر ميشه مطمئن باش يه كسي شب ها به خاطر تو توي درياي اشك مي خوابه ولي تو اون رو نمي شناسي
دوستم داره میره مکه
دلم خیلی واسش تنگ میشه
از خدا می خوام سالم بر گرده
آخه خیلی دوسش دارم
شما هم دعا کنین
ممنونم
دکتر گفت:گول" خونت زیاد شده
زیاد "گول" میخوری؟
گفتم "نه"
گفت یه نسخه مینویسم:
امپول بی وفایی ،صبح ،ظهر، شب.
شربت بی معرفتی
قرص زیر زبانی دروغ
بعد گفت: در ضمن
شنیدن هر گونه حرف عاشقانه قدغن
چون حاوی میزان زیادی "گول" است.
اصلا چرا دروغ، همین پیش پای تو
گفتم که یک غزل بنویسم برای تو
احساس می کنم که کمی پیرتر شدم
احساس می کنم که شدم مبتلای تو
برگرد و هر چقدر دلت خواست بد بگو
دل می دهم دوباره به طعم صدای تو
از قول من بگو به دلت نرم تر شود
بی فایده ست این همه دوری ، فدای تو!
دریای من ! به ابر سپـردم بیـاورد :
یک آسمان ، بهانه ی باران برای تو
ناقابل است ، بیشتر از این نداشتم
رخصت بده نفس بکشم در هوای تو
اگر عشق، ارتفاع داشت
من زمین را در زیر پای خود داشتم
و تو هیچگاه عزم صعود نمیکردی
آنگاه شاید پرچم کهربایی مرا در قله ها
به تمسخر میگرفتی
اگر شکستن قلب و غرور صدا داشت
عاشقان سکوت شب را ویران میکردند
اگر گناه وزن داشت
هیچ کس را توان آن نبود که گامی بردارد
تو از کوله بار سنگین خویش ناله میکردی
و شاید من، کمر شکسته ترین بودم
اگر غرور نبود
چشمهای مان به جای لبها سخن نمیگفتند
و ما کلام دوستت دارم را
در میان نگاه های گهگاه مان جستجو نمیکردیم
به اندازه کافی قوی باش تا هر روز با دنیا روبه رو شوی... به اندازه کافی ضعیف باش تا بدانی که نمی توانی همه کارها را به تنهائی انجام دهی......
در برابر کسانی که به کمکت احتیاج دارند سخاوتمند باش... در برابر نیازهای خود صرفه جو باش........
به قدر کافی عاقل باش تا بدانی که تو همه چیز را نمیدانی... به قدر کافی نادان باش تا معجزه را باور کنی......
روزی خیس از باران به دیدارت می آیم و در بارانی ترین دیدارمان همه چیز را اقرا می کنم.همه آن گله هایی که باید می کردم اما نکردم می دانم که روزی از این سکوت طولانی ام شاخه های شکننده چلچله ها غوغا می کنند ومن در اندیشه خود با دلی خالی از گذشته وحال آرزوهایم را برایت مرور خواهم کرد آرزئهایی که تو در آن حضور داری آرزوهایی که با عشق تو آغاز شد نمی دانی چه ساده لوحانه،هر شب به خود به قول می دهم:دیگر فردا مانند نخواهد بود اما اطمینان دارم ومی دانم که امشب مانند شب پیش،بی تو اما با یاد تو صبح خواهد شدوباز هم تکرار بود و تکرار تکرار./
هركه با ما بود از ما مي گريخت
چند روزي است دلم ديدني است
حال من از اين و آن پرسيدني است
گاه بر روي زمين زل مي زنم
گاه بر حافظ تفاءل مي زنم
حافظ حالم را گرفت
يك غزل آمد كه حالم را گرفت
ما ز ياران چشم ياري داشتيم
خود غلط بود آنچه مي پنداشتيم
